تبليغاتX
عشق من خدا !
خدایا یادم بده که یادم باشه ، یادت باشم


عشق من خدا !









 

ديشب غم دل به دل بگفتم به نهفت    چون صبح دميد ديگری هم میگفت

من بودم و دل ٬ راز مرا فاش که کرد؟   ديگر غم دل به دل نمی بايد گفت

 

نتيجه می گيريم که :

الف) دل ايشان مونث بوده و دليل انتشار اسرار بر همگان واضح و مبرهن است.

ب) دل فوق الذکر ٬ تحت تآثير جريان های خارجی و دريافت مبالغ هنگفت از آنان ٬ با قرار دادن شنود در خود دست به اين عمل ننگين زده است !

ج) دل نامبرده به خاطر داشتن اختلافات شديد و عدم تفاهم با صاحبدل مرتکب اين کار شده است.

د) مشاراليه ٬ يک دل ساده بوده که با ساده دلی مبادرت به اين امر نموده است.

----------------------------------------------------------------------------

گزينه صحيح : بنا به دلايل اخلاقی از بيان گزينه صحيح معذوريم !

پ.ن: بهتر از تو کسی برای گفتن درد دلام ندارم. اما مدتیه که از هم جدا شدیم.

پ.ن:دلم برای روزایی که باهم بودیم تنگ شده.

پ.ن:میدونم که تو هنوز و همیشه باهامی..

+ نوشته شده در  شنبه نهم خرداد 1388 ساعت 22:56  توسط مهدی شعبانی پور  | 


سلام بیبی جان.

خیلی سخته که آدم بیاد مکه و مدینه .

خونه خدا رو ببینه و قبر پدر و فرزندات رو ببینه.

اونم توی وضعیتی که یه عده آدم از همه چیز بی خبر اونجا رو گرفتن و حتی نمی ذارن که ما درست به این بزرگان ارز ادب کنیم.

اما سخت تر از این هم اونجا هست.

اینکه یکی همش اسمتو صدا بزنه و ندونه که کجا هستی.

شاید ما چشم دیدن نداریم که بتونیم شما رو ببینیم.

خدایا ...

یا به ما این معرفت رو عطا کن و یا ظهور حجتت را نزدیکتر بفرما.

به برکت صلوات بر محمد و خاندان پاکش.

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم خرداد 1388 ساعت 11:49  توسط مهدی شعبانی پور  | 


لطف اله نيشابوری می گويد :   

طالعی دارم آنکه از پی آب       گر روم سوی بحر٬بر٬گردد

ور به دوزخ روم پی آتش          آتش از يخ فسرده تر گردد

ور ز کوه التماس سنگ کنم     سنگ ناياب چون گهر گردد

ور به نزد کسی روم به سوال   هر دو گوشش به حکم٬کر گردد

اسب تازی اگر سوار شوم       زير رانم روان چو خر گردد

با همه نيز شکر بايد کرد         که مبادا کز اين بتر گردد

اين همه حادثات پيش آيد        هر که را روزگار برگردد !

 

و يا انوری در جايی گفته :

هر بلايی که ز آسمان آيد         گر چه بر ديگری قضا باشد

بر زمين نارسيده می پرسد     خانه انوری کجا باشد !

 

ختم کلام اينکه :

چون بد آيد ٬ هر چه‌ آيد بد شود    يک بلا ده گردد و ده ٬ صد شود

 

بين خودمون باشه ...

پ.ن:باید تاسف خورد که یکی دیگه از بزرگان عالم ما به دیار باقی شتافت.

پ.ن:تو کجایی تا من شوم قربان تو...

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388 ساعت 19:3  توسط مهدی شعبانی پور  | 


سلام

امیدوارم که حال همگی خوب باشه و ایام به کامتون.

ممنونم که توی این مدت بهم سر میزدید و احوالم رو جویا میشدید.

این آپ شاید به صورت موقت اینجا باشه تا حداقل طی دو هفته دیگه بیام و دوباره شروع به کار کنم.

این که کجا بودم هم باید بگم یکم از بعضی چیزها باید دوری میکردم که یکیش همین اینترنت بود.

چون وابسته شده بودم.

حالا بهترم.

راستی .

هنوز هم نمی تونم روی پاهام بایستم.

دعا یادتون نره.

موفق و پیروز باشید.

یا علی مدد...

به عشقم میسپارمتون.

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387 ساعت 11:35  توسط مهدی شعبانی پور  | 


هرچه دارم از تو دارم

      ای همه دار و ندارم

            با تو آرومم و بی تو بیقرار بیقرارم

                  گفتی باشم ، حالا هستم

                       چشم به راه یه نگاهت

                            میدونم منو میبینی 

                                 که نشستم سر راهت

                                      با تو کوچه های بن بست

                                           میرسن به کهکشونها

                                                با تو بیراهه یه راهه

                                                     به نشون بی نشونا

                                                          اوناکه از تو نشونی

                                                               روی پیشونی ندارن

                                                                    داغشون رو دلشونه

                                                                        خم به ابرو نمیارن

                                                                             رسم من فرشتگی نیست

                                                                                  من که درگیر زمینم

                                                                                       تو خودت اینو میخواستی

                                                                                            من یه آدمم ،همینم

                                                                                                 اونی که رو دوش خستش

                                                                                                      یه امانت از تو داره

                                                                                                           گاهی کم میاره اما

                                                                                                                این امانت رو میاره

 پ.ن:سلام٬آدم بد قولی نیستم٬ اما یه اتفاق افتاد و پاهامو ازم گرفت و نتونستم به هیچکی سر بزنم٬حتی به خودم...

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387 ساعت 19:44  توسط مهدی شعبانی پور  |